"Yazıyorum, bir kalbe giriş vizem olsun diye yazdıklarım" sözüyle başladı yolculuk. 2011'den bu yana, düşe kalka, blog silip kura kura. Mecra değiştire değiştire... Burada, orada, şurada. Yazmaya dair ne varsa. Bazen bir kalbe giriş vizendir; kağıt, kalem.
Biraz beklemek.. işte bu sürekli akan bir zaman silsilesi içinde çok ihtiyaç duyulan ama geldiğinde de değeri anlaşılamayan bir durum.. Teşekkürler yorumunuz için
Bazen en zoru kendimizden istediğimiz şeyler oluyor.
YanıtlaSilGerçekten de öyle..
SilBende benden gitmek istiyorum yorulmuş şehrin avare sokaklarından...Sevgiler ...
YanıtlaSilEyvallah!
SilBende çok şey istiyorum ama olmuyor:)
YanıtlaSilÇok da şey etmemek gerek demek ki o zaman oluyor:) "Bu da geçer ya Hu!"
SilBeklentileri rafa kaldırıp biraz beklemek, omuzlarımızın sızısını bür nebze dindirebilir..
YanıtlaSilBiraz beklemek.. işte bu sürekli akan bir zaman silsilesi içinde çok ihtiyaç duyulan ama geldiğinde de değeri anlaşılamayan bir durum.. Teşekkürler yorumunuz için
SilÇoook haklısın.. Ve sanırım haklı olmak bu konuda can sıkıcı olabiliyor. Ben teşekkür ederim. Yazdıklarının derinliğinde kaybolmak harika 🙏
SilEyvallah,
Sil